اگرچه سوگواری موضوعی جهانی است، اما در این اثر به آیین‌های عزاداری ژاپنی به طور جدی پرداخته می‌شود. روز چهل و نهم پس از مرگ بسیار حیاتی تلقی می‌شود، زیرا تاریخی است که روح از این دنیا به جهان بعدی می‌رود و از آن زمان به بعد انتظار می‌رود زندگان به زندگی عادی خود بازگردند. اما یوکو نمی‌تواند از این مرحله عبور کند. درد جانکاه این فقدان که التیام نمی‌یابد، آسیب شدیدی به همسر و دوستانش وارد می‌کند؛ کسانی که سرسختانه اما بی‌نتیجه تلاش می‌کنند به او کمک کنند تا با این موضوع کنار بیاید و او را از این باور نادرست و آسیب‌زا که روح دخترشان کاناکو وارد بدن کودک زنده دیگری شده است، دور کنند.